علامه نوری دردارالسلام مینویسد : حضرت امام رضا ع ازپدران بزرگوارش ازاباعبدالله الحسین نقل کرده اند که فرمود:

روزی نزد امیرالمومنین ع نشسته بودم عربی وارد شد وعرض کرد: یا امیرالمومنین من مردی عیالمند وفقیر هستم

ومالی که مرا کفایت کند ندارم.حضرت فرمود: ای برادر عرب چرا استغفارنمیکنی تاحالت نیکو گردد؟ عرض کرد: من

زیاد استغفارمیکنم اما تغییری دروضعم پیدا نمیشود. امیرالمومنین ع فرمود : ای برادر خداوند میفرماید :

به درگاه خدای خود توبه کنید وامرزش طلبید که اوخدایی بسیار امرزنده است تا خداباران فراوانی

برشمافروفرستدوشماراباثروت واولاد مددفرماید وباغهاونهرهای جاری به شما عطا کند ( یعنی استغفارتو ناقص

است زیرا چون به گناه بودن بعضی ازکارهایت اگاه نیستی خودبه خود ازانها استغفار نمیکنی ونتیجه ای نمیگیری )

پس من به تو استغفاری یاد میدهم که دروقت خواب بخوانی تاخداوند بزرگ به تو وسعت رزق بدهد.

پس دعارا نوشته وبه اودادند وفرمودند:



شب قبل ازخوابیدن بخوان وگریه کن واگر اشکت جاری نشد خودت را به گریه کردن بزن.

امام حسین فرمود:

سال بعد ان مرد به نزد من امد وگفت: خداوند به من نعمتهای زیاد ی عطا فرموده بطوری که انقدرشتر ان وگوسفندانم

زیاد شده که محلی برای جای دادن انها نمیابم.

امیرالمومنین فرمودند: ای برادر ! قسم به حق انکه محمد ص را به نبوت فرستاد هیچ بنده ای نیست که با این دعا

استغفار کند مگراینکه خدای متعال به برکت خواندن ان گناهانش را امرزیده وحوائج مشروعش را براورده ومال

واولادش را زیاد کند.

طریق عرفان

ترجمه و شرح کتاب رساله الولایه

حضرت آیه الله علامه طباطبایی (ره)

  با مقدمه  و تفریط  حضرت آیه الله

علامه حسن زاده آملی